ANALYSIS – Conference calls for action to end Rohingya genocide

By Maung Zarni

  • Writer is co-author of the “The Slow-Burning Genocide of Myanmar’s Rohingya” (Pacific Rim Law and Policy Journal, 2014) and coordinator of the Free Rohingya Coalition.

LONDON (AA) – On Feb. 8 and 9 at Barnard College in New York City, the Free Rohingya Coalition held an extremely productive conference, drawing an audience of 200 researchers, activists and renowned academics from around 12 countries.

Amongst the nearly 40 speakers – two were pre-recorded – were the iconic American Black consciousness activist and renowned academic Angela Davis, Gayatri Chakravorty Spivak, one of the founders of postcolonial studies and author of the classic “Can the Subaltern Speak?”, the UN Special Rapporteur on the situation of human rights in Myanmar, Yanghee Lee, Radhika Coomaraswamy, a prominent member of the UN’s Independent International Fact-Finding Mission on Myanmar, and leading scholars on genocide Gregory Stanton and Alex Hinton.

They were joined by a group of Rohingya genocide survivors, Karen and Burmese activists and scholars.

The conference was the first of its kind internationally on the vitally important issues of accountability of Myanmar’s military and civilian leadership and protection of national minorities in Rakhine, Shan and Kachin states.

It was co-hosted by top research institutes at Barnard College and Columbia University such as the Consortium for Critical Interdisciplinary Studies and the Institute for Comparative Literature and Society. It was also endorsed globally by a diverse network of institutions, including the Montreal Holocaust Museum (Canada), the University of Southern California Shoah Foundation, the Refugee and Migratory Movement Research Unit at the University of Dhaka (Bangladesh), the Documentation Center of Cambodia and Genocide Watch (US).

Angela Davis’s special message of solidarity for the coalition specifically and the oppressed national minorities in general set the tone and parameters of the discussion.

Apparently having drawn on slain civil rights leader Martin Luther King Jr, Davis was emphatic about “the indivisibility of justice”, whoever the victims of systematic injustices are and wherever they may be.

She linked the dots among seemingly disparate issues as diverse as the brutality of Israel-trained U.S. police towards Latina and black youth in the United States to U.S.-trained state troopers and their murder with impunity across Central and Latin American countries while explaining and justifying her support for the Palestinians and opposition towards the settler-colonial, racist and militaristic state of Israel.

In her pre-recorded address to the conference, Professor Yanghee Lee categorically dismissed the claim that Myanmar is in a fragile democratic transition under Aung San Suu Kyi’s elected civilian leadership. She pointed out the inconceivability of any real democratization under the 2008 Constitution; the constitution drawn up and adopted by the Burmese generals elevates the Armed Forces of Myanmar above the entire society and exempts it from any notion of accountability or checks and balances.

On Rohingya, Lee was emphatic that the conditions in Myanmar’s “killing fields” are not conducive for the much-hyped up schemes of repatriation or return of 1 million Rohingya criminally deported by Myanmar across the borders onto Bangladesh soil in two different waves in 1991-92 and 2016-17.

On the subject of repatriation, the conference also heard from three scholars and activists with decades of professional experience dealing with the United Nations High Commission on Refugees (UNHCR) and/or refugees.

Dr. Jeff Crisp, formerly head of policy development and program evaluation at the UNHCR, shared his insider view within the world’s main refugee agency mandated to strive for the protection of all refugees. His fact-based PowerPoint presentation exposed racism and lack of empathy among UNHCR senior management who described desperate and vulnerable Rohingya as “primitive people” who “will go anywhere they are ordered or told to go”.

Crisp, now at the Refugees Studies Center at Oxford University, accused the UNHCR as a UN agency of being complicit in the murderous crimes committed by refugee-producing states.

Tapan Kumar Bose, an Indian journalist and former secretary general of the South Asia Forum for Human Rights, who has worked in support of Rohingya, Nepalese and Bengali (now Bangladeshi) refugees since the start of the 1970s, echoed Dr. Crisp’s damning indictment of the UN agency and called attention specifically to the UNHCR and its recurring practice of “imposed repatriation”.

On her part, Natalie Brinham of Queen Mary University of London, an expert on documentation as a weapon of racist persecution, discussed why Rohingya refugees in Bangladesh and India have long resisted numerous types of pressures to accept what Myanmar calls “National Verification Cards”. Rohingya rightly view these cards as “genocide cards”, the acceptance of which would effectively render them stateless while their ethnic group identity would be erased with their consent.

She challenged the prevalent but false characterization of Rohingya as “stateless”. Rohingyas have a state – of Myanmar – which has been committing a slow, burning genocide against them, starting with the erasure of their history, identity and documentation, beyond the obvious annihilation of Rohingya as a community on their own ancestral soil of Northern Arakan or Rakhine next to Bangladesh.

In fact, Brinham went one step further when she in effect pointed out that the complicity of the United Nations in the Rohingya genocide – still ongoing – is not confined to “technical agencies” such as the refugee agency; it goes right to the office of the UN Secretary General and his Special Envoy that are pushing Rohingya inside Myanmar to accept these “genocide cards”.

Shifting the discussion from the vulnerability and hence the need for protection of Rohingyas in refugee camps in Bangladesh and India and the diasporic limbo in Saudi Arabia, Radhika Coomaraswamy, a member of the UN Fact-Finding Mission on Myanmar, talked about the extreme nature of Myanmar’s persecution of Rohingya as a group protected under international law.

“Is what happened to the Rohingya genocide? What else could it be?…In our report, we finally stated that there was sufficient information to warrant the investigation and prosecution of senior officials in the Tatmadaw chain of command so that a competent court can determine their liability for genocide,” she said.

She went on to offer her take as to why there has been a shocking absence of any meaningful and effective measures by the system of states – called the United Nations – to end what her fact-finding mission observes as the genocide that is ongoing.

“Though we have a very comfortable majority of the international community who want to condemn in the strongest terms the actions of the Myanmar government, only a much smaller group wants to go toward sanctions and accountability. The fear of accountability is linked in the minds of many developing countries with a fear of losing sovereignty. Accountability is resisted by countries like India on the face of it because of their theoretical stance on sovereignty.”

As the UN member states fail to discharge their responsibility to protect the most vulnerable – not just the Rohingya, but other oppressed minorities of Myanmar such as the Kachin, Shan, Rakhine, Muslims and Christians — the conference’s host professor, Gayatri Chakravorty Spivak of Columbia University, pointedly observed that we the people, activists and scholars of conscience must step in and offer concrete acts of solidarity, not so much in the neo-colonialist sense of “empowering” the victims or offering them “education” as we know it in advanced industrial countries of the West, but to put at the center of global consciousness the ongoing tales of de-humanization, demonization of Rohingya genocide survivors as prospective “Muslim terrorists” and deprivation.

As a matter of fact, in Myanmar, beyond Facebook as an effective disseminator of genocidal racism and blind hatred towards Rohingya in the Burmese society at large, the Ministry of Education — which runs all universities and 99 percent of pre-collegiate schools (K-10) — is the main engine behind anti-Rohingya racism, Islamophobia and Bama or Myanmar ethno-central colonial history and knowledge about the country and its birth.

For me as a Burmese who grew up nationalistic, racist and feudal, the most powerful moment of the two-day conference came when a Rohingya refugee, Ahmad Ullah, recalled a deeply traumatic moment of seeing a 5-year-old orphan girl being beaten up by Bangladesh police for having cut into a line of Rohingya refugees waiting for their food ration for hours.

With tears streaming down his cheeks, Ahmad asked the visibly moved audience at Barnard College: “What kind of a world do we live in when a 5-year-old girl is beaten up by authorities [in full view of the public] for simply wanting and asking for food?!”

Ahmad told the audience that that little girl reminded him of himself, as he grew up under similarly harsh and inhuman conditions. He was a young boy born in a refugee camp in Cox’s Bazar as the first boy to the parents of two Rohingya survivors of the 1991-92 waves of mass killings and violence by Myanmar.

Paraphrasing the late Hannah Arendt, the acclaimed Jewish scholar of totalitarianism, refugees are humans without the earth – which many of us take for granted – beneath their feet.

To belabour the obvious, the United Nations has failed categorically to discharge Chapter 7 of its charter, which requires the Security Council to intervene firmly in situations that threaten world peace.

While the world’s policy circles frame, typically and falsely, one million Rohingyas – with no jobs, no dignity, no schooling, no freedom of movement in the camps in Bangladesh and in their own perpetrating country of Myanmar — as “potential terrorists” prone to “radicalization”, no state and no regional bloc (EU or ASEAN or South Asia grouping) is lifting a finger to really end the genocide.

That is why, in the final minutes of the conference, virtually all Rohingya activists and many scholars and activist supporters publicly called for the boycott of Myanmar – intellectually, educationally, institutionally, commercially and culturally.

Just as Germany in the 1930s was not reformed through engagement – really acts and policies of “appeasement” by the Old Europe – Myanmar’s political society in 2019 has already sleep-walked into the zone of mass genocide and other grave crimes.

As painful as it is, as a Burmese who blew the whistle on his society’s gravest crimes – including genocide, crimes against humanity and war crimes, I wholeheartedly support this call.

Thankfully, we were joined by Angela Davis, who expressed her support for the Rohingyas’ leadership and call for “Boycott Myanmar, End Rohingya Genocide and Other Crimes Against Minorities”. Davis gave the audience a powerful endorsement: “I will boycott Myanmar until it stops its persecution of national minorities such as Rohingya, Kachin, Shan, Karen and Rakhine.”

Impersonal states – man-made Frankensteinian institutions – may not feel the pain or hear the cries of Rohingyas and other wretched of Myanmar. But as humans of conscience and compassion, many of us hear and heed their cries. Together, we can make “Never again!” a reality for Myanmar’s oppressed.

*Opinions expressed in this article are the author’s own and do not necessarily reflect the editorial policy of Anadolu Agency.


ANALİZ – “Arakanlı Müslümanlar için daha fazlasına ihtiyaç var”

LONDRA (AA) – Sivil toplum kuruluşu “Özgür Rohingya Koalisyonu “nun Stratejik İlişkiler Koordinatörü Maung Zarni, ABD Temsilciler Meclisinin, 2017 yılında Myanmar ordusu tarafından Arakanlı Müslümanlara yapılan saldırıları “soykırım ” olarak tanımlayan yasa tasarısını ezici çoğunlukla kabul etmesinin doğru bir adım olduğu ancak Arakanlı Müslümanların daha fazlasına ihtiyaç duyulduğunu belirtti.

Arakanlı Müslümanların haklarını savunan “Özgür Rohingya Koalisyonu “nun Stratejik İlişkiler Koordinatörü Zarni, Anadolu Ajansı için kaleme aldığı analiz yazısında, ABD'nin Rusya ve Çin ile karşılaştırıldığında ekonomik, ideolojik, kurumsal ve askeri açıdan eşsiz etki alanına sahip olmayı sürdürdüğü, ABD'li milletvekillerinin aldığı bu kararın, 1,5 milyon Arakanlı Müslüman'ın hem Bangladeş'teki kamplarda hem de Arakan eyaletinde deneyimlediği tarif edilemez acıya son verme konusunda büyük potansiyel taşıdığı ifade edildi.

Myanmar Genelkurmay Başkanı Min Aung Hlaing'in “insanlığa karşı suç “, “savaş suçu ” ve “soykırım “dan sorumlu tutulması gereken komutanlar arasında gösterilmesinin, Min'den memnun olmayan askerler arasında yankı bulacağına dikkat çekilen yazıda, öte yandan BM Güvenlik Konseyine, meselenin Uluslararası Ceza Mahkemesine ya da Myanmar için Uluslararası Ceza Mahkemesine taşınması, ekonomik yaptırım çağrılarının bile Arakanlı Müslümanların kasıtlı yok etmeyi kurumsallaştıran Myanmar ordusu ve toplumun beyinleri yıkanmış büyük kesimi üzerinde kayda değer bir etki yaratmayacağı değerlendirmesi yapıldı.

Pasifik Filosu'nun Nepido'daki karargahlara uluslararası sulardan füze atması gibi ABD'nin Myanmar'a olası askeri müdahalesinin ise bu durumu değiştirebileceğine işaret edilen yazıda, insani nedenlerle askeri müdahaleye, NATO'nun eski Yugoslavya Devlet Başkanı Slobodan Miloseviç'in sarayını bombalaması örnek verildi.

Yazıda, ABD Başkanı Donald Trump, Myanmar askerlerinin, yaşlı çocuk demeden Arakanlı Müslümanlara ettiği zulüm haberleriyle ilgilenmediğinden bu seçeneğin gerçekçi görünmediği; stratejik, askeri ve ekonomik iş birliği yoluyla bu ülkeyi etkilemeye çalışan Çin ile Hindistan arasında kalan Myanmar'ın, drone ya da füze saldırısı için çok uygun bir yer olmayabileceği, bunun, Asya'daki iki rakibi askeri müdahaleye zorlayabileceği kaydedildi.

Yazıda, Myanmar'ın İngiltere'den sonra en büyük yatırımcıları Çin, Tayland, Singapur ve Hong Kong'un, ABD'nin liderliğinde ağır ekonomik yaptırımların peşinden gitmeyeceği, Myanmar ile derin askeri ilişkilere sahip Çin ya da Rusya'yı, BM Güvenlik Konseyi dahil küresel bir örgüt içinde Myanmar'a karşı cezai önlemler almaya ikna etmenin hayale kapılmak olacağı öngörüsünde de bulunuldu.

Myanmar'da soykırımı durdurmaya yönelik ilk gerçek adımın, Myanmar'ın işlediği büyük suçların mahiyetiyle ilgili resmen endişelerini dile getiren ülkelerle uluslararası konferans düzenlemesi olacağına dikkat çekilen yazıda, bu sonbaharda Myanmarlı suçluların hesap vermesi çağrısında bulunan BM İnsan Hakları Konseyi kararı için oy kullanan 47 ülke bulunduğuna işaret edildi.

ABD'nin, sivil toplumdan da destek bulacak böyle bir konferansa ev sahipliği yapacak en uygun mekan olacağı, konferansın en birincil amacının, Myanmar ordusu ile Myanmar Dışişleri Bakanı ve Devlet Başkanlığından Sorumlu Devlet Bakanı Aung San Suu Çii üzerinde yeterince baskı oluşturmak için kaynaklarını, stratejik etkilerini ve askeri varlıkları bir araya getirmeye hazır ülkeler koalisyonu kurmak olması gerektiği vurgulandı.

  • Arakanlı Müslümanlara etnik temizlik

Birleşmiş Milletlere (BM) göre, 25 Ağustos 2017'den sonra Arakan'daki baskı ve zulümden kaçıp Bangladeş'e sığınanların sayısı 725 bine ulaştı. Uluslararası insan hakları kuruluşları, yayımladıkları uydu görüntüleriyle yüzlerce köyün yok edildiğini kanıtladı.

Bangladeş, ülkedeki Arakanlı mültecilerin yurtlarına dönüşü için Myanmar ile vardığı anlaşmayı uygulamaktan vazgeçerken, uluslararası medya ve yardım kuruluşlarının Arakan bölgesine girişini ciddi oranda kısıtlayan Myanmar hükümeti, Arakanlı Müslümanların dönüşlerine ilişkin verdiği sözleri yerine getirmedi.

BM ve uluslararası insan hakları örgütleri, Arakanlı Müslümanlara yönelik şiddeti “etnik temizlik ” ya da “soykırım ” olarak adlandırıyor.

İnsan hakları örgütleri, Arakanlı Müslümanların gerekli güvenli ortam sağlanmadan Myanmar'a dönmelerinin, yeni bir etnik temizlik kampanyasına yol açacağı endişesini taşıyor.


Budist aktivistten Çin'e Uygur tepkisi

ANKARA (AA) – Arakanlı Müslümanların haklarını savunan “Özgür Rohingya Koalisyonu ” adlı sivil toplum kuruluşunun Stratejik İlişkiler Koordinatörü Maung Zarni, “Çin, Uygur Özerk Bölgesi'ni kitlesel toplama kampına benzeyen bir şeye dönüştürdü. ” ifadesini kullandı.

Zarni, yaptığı yazılı açıklamada, Çin'in Uygurlara uyguladığı muamele ve ülkedeki toplama kampları nedeniyle, İngiltere'nin başkenti Londra'da 7 Aralık'ta düzenlenecek ve Çin'in sponsor olduğu 5. Küresel Çin Diyaloğu Forumu'na katılmayacağını duyurdu.

Foruma Arakanlı Müslümanlara uygulanan soykırımla ilgili konuşması için davet edilen Zarni, “Bir insan hakları savunucusu, Budist bir eğitimci ve soykırım, ırkçılık ve şiddet konularında uzman olarak, Çin hükümeti tarafından desteklenen 3 günlük foruma katılmayı vicdani olarak kabul edemiyorum. ” görüşünü paylaştı.

İktidardaki Çin Komünist Partisi'nin, Sincan'daki Uygurlara sistematik ve ırkçı şekilde zulmetmekle suçlandığını vurgulayan Zarni, eylülde Cenevre'de katıldığı konferansta konuşma yapan bir Uygurun, 20 yıl boyunca hiç görmediği annesinin toplama kamplarında öldüğünü söylediğini aktardı.

Zarni, Alman bir gazeteci vasıtasıyla, Çin'de büyük bir toplama kampı olduğuna ilişkin kanıtlar gördüğünü belirterek, “Gözetleme kuleleri, güvenlik kameraları ve silahlı güvenlikleri ile uzun bir beton duvarın çevrelediği kompleksin fotoğrafik kanıtlarını gördüm. ” dedi.

Birleşmiş Milletler'in (BM), Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ndeki yasa dışı şekilde gözaltında tutulan bir milyona yakın Uygur'un derhal serbest bırakılması çağrısı yaptığı rapordaki detayların endişe verici olduğuna dikkati çeken Zarni, “Çin, Uygur Özerk Bölgesi'ni kitlesel toplama kampına benzeyen bir şeye dönüştürdü. ” değerlendirmesinde bulundu.

Zarni, Çin'in entelektüelleri ve Çin dostu küresel akademisyenlere, ülkenin rahatsızlık verici bu tutumunu tersine çevirmeye çalışmak için çağrıda bulunarak, “Bu tutum düzelene kadar Çin hükümeti tarafından resmi olarak desteklenen herhangi bir kurumun eğitim ya da kültürel etkinliklerine katılmamaya karar verdim. ” ifadesini kullandı.

Çin'deki dini özgürlükler ve insan hakları konularında yayım yapan İtalya merkezli “Bitter Winter ” adlı dergi, Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde bulunan ve uluslararası kamuoyunda siyasi eğitim kampı olarak da adlandırılan “mesleki eğitim merkezlerinden ” birinin görüntülerini 26 Kasım'da yayımlamıştı.

Bitter Winter “ın yayımladığı görüntülerde binanın içinin bir hapishaneden çok farklı olmadığına işaret ediliyor. Çift taraflı demir parmaklıklı kapılar ve bunların üzerine yerleştirilen şifreli kilitlerin görüldüğü koğuşlar dahil, içinde bulunan tuvaletlerin bile kameralarla izlenmesi dikkati çekiyor.

  • Çin'e uluslararası alanda tepkiler

Birleşmiş Milletler (BM) Irk Ayrımcılığının Ortadan Kaldırılması Komitesi'nin (İHOP) Çin'de ayrımcılığa uğrayan topluluklarla ilgili İsviçre'nin Cenevre kentinde ağustos ayında düzenlediği toplantıya katılan insan hakları kuruluşları, Sincan Uygur Özerk Bölgesi'nde yerel yöneticilerin siyasi olarak sakıncalı tutumlar içinde olduğunu iddia ettiği bireyleri, siyasi eğitim merkezlerinde alıkoyduğunu açıklamıştı.

Örgüt temsilcileri, herhangi bir yargı kararına dayanmadan hürriyetinden alıkonulan kişi sayısının 3 milyonu bulduğunu iddia etmişti.

İnsan Hakları İzleme Örgütü (HRW) de Çin hükümetinin, ülkenin kuzeybatısındaki Sincan Uygur Özerk Bölgesi'ndeki Müslüman Uygurlara “sistematik insan hakları ihlallerinde bulunduğunu ” duyurmuştu.


'Myanmar is like Nazi Germany'

By Ahmet Gurhan Kartal

LONDON (AA) – The atrocities targeting Myanmar’s Rohingya minority are similar to those committed by Nazi Germany, according to a prominent Buddhist human rights activist.

Speaking to Anadolu Agency in Kent, the UK, Maung Zarni, a coordinator at the Free Rohingya Coalition, said the international community should act against his country of origin.

Zarni’s remarks come after the UN released a report earlier this week documenting mass gang rapes, killings — including of infants and young children — brutal beatings and disappearances committed by Myanmar state forces. In its report, UN investigators said such violations may have constituted crimes against humanity.

“We have a situation wherein a UN member state run by a Nobel Peace Prize winner, Aung San Suu Kyi, and her partners in power, Burmese military generals…is found by the [most] credible and highest body of human rights authorities in the world to be like Nazi Germany,” Zarni said.

“Genocide is what the Nazis did. Genocide is what happened in Rwanda, in Cambodia, or to the Bosnian Muslims.”

Zarni underlined that when a case is determined to be “genocidal”, the responsibility for dealing with it lies with all UN member states.

“The highest political and moral obligation rests with the [UN] Security Council,” he added.

He said setting up an international criminal court as was done for Rwanda or Bosnia would not be enough; the Rohingya minority needs “a protected region where they can live safely and as normal, decent human beings”.

The UN Independent International Fact-Finding Mission on Myanmar has called on Myanmar’s top military officials, including army commander-in-chief Senior General Min Aung Hlaing, to be tried at the International Criminal Court for genocide committed against Rohingya Muslims.

“My expectation, in an ideal world…[is that] the UN Security Council will authorize some form of intervention so that the atrocities can be stopped and the Rohingya can be given their land back and allowed to live in dignity and in safety,” Zarni said.

– Sanctions

Zarni said there are now more Rohingya living outside Myanmar than those who are left in the country following decades of violence but especially after a full-scale attack was launched against them in August last year.

Underlining that the international community should impose sanctions on Myanmar’s government and army, Zarni pointed out that the exclusion policy against the Rohingya must end.

Rohingya Muslims “are being purged,” and the ultimate goal in introducing sanctions against Myanmar should be “to fundamentally change the Burmese state’s policies and change the structures [which] have been mobilized by the Burmese military and public opinion makers to repress and persecute and essentially annihilate this population,” Zarni added.

The ultimate goal of multiple sanctions should be providing Rohingya “international protection” and creating “an autonomous region where the Burmese military would not be allowed to continue the atrocities,” he said.

– Solution

Zarni said Myanmar has four major pillars: the military, the Buddhist order, political parties, and the public.

“All four of these major institutions…have categorically rejected the Rohingya. We are telling them they don’t belong to Burma, we don’t want them in Burma.”

Zarni said the solution to the problem does not lie in the country but has to be formulated internationally and within the UN institutions.

– Call for Turkey's assistance

Zarni added that Turkish President Recep Tayyip Erdogan and the Turkish government “have been extremely vocal and supportive of the Rohingya people”.

“This is the time for Turkey to show serious moral and political leadership,” he said.

Pointing out that the UN Security Council is in a “coma” and “paralyzed” as it cannot resolve the problems, Zarni emphasized that Turkey can really help in Myanmar’s case by “leading to form a coalition of Muslim and non-Muslim governments that accept that this is genocide and [say] we must not be bystanders to genocide”.

He said there are more than 500,000 Rohingya trapped in Myanmar and they can be driven out any time, adding it is the time to act and to form a coalition.

“My appeal is not to the Burmese people. My appeal is to the Islamic world as well as non-Islamic communities to help the Rohingya.

“Because this is not just about Muslim people. They are human beings. But we, Burmese, in my country treat them like [they are] less than animals.”

On Aug. 25, 2017, Myanmar launched a major military crackdown on the Muslim ethnic minority, killing almost 24,000 civilians and forcing 750,000 others, including women and children, to flee to Bangladesh, according to the Ontario International Development Agency.

The Rohingya, described by the UN as the world's most persecuted people, have faced heightened fears of attack since dozens were killed in communal violence in 2012.


“BM, Myanmar'ın yalanlarını desteklemeye son vermeli”

ANKARA (AA) – Özgür Rohingya Koalisyonu adlı sivil toplum kuruluşunun Stratejik İlişkiler Koordinatörü Maung Zarni, Birleşmiş Milletlerin (BM), “Myanmar'ın yalanlarını desteklemeye son vermesi ” gerektiğini belirtti.

Zarni, AA için kaleme aldığı analizde, “Myanmar'ın, (Myanmar Dışişleri Bakanı ve Devlet Başkanlığından Sorumlu Devlet Bakanı) Aung San Suu Çii'nin gözetiminde ve suç ortaklığında, Arakanlı Müslümanlara karşı işlemeyi sürdürdüğü uluslararası suçlar karşısında, BM'nin, Myanmar'ın yalanlarını desteklemeye son vermesi ” çağrısında bulundu.

Zarni, BM'nin Myanmar'daki “kırılgan demokratik geçişi ” destekleme gerekçesiyle yönetimin işlediği insanlığa karşı suçlar için Uluslararası Ceza Mahkemesi önünde hesap vermesi zorunluluğunu görmezden gelmemesi gerektiğini vurguladı.

Analizde, BM'nin, Suu Çii'nin, Myanmar'ın, insanlığa karşı suçlar ve yargı bağımsızlığına ilişkin kavramsal donanıma sahip olmayan temelde işlevsiz bir ceza yargılama sistemi içinde suçları örtbas eden bir başka sorgulama komisyonu oluşturmasına izin vermemesi gerektiğine dikkat çekildi.

Zarni, uluslararası toplumun, kendi ulusal azınlıklarına karşı insanlığa karşı suçlar işleyen askeri ya da sivil hiçbir rejime – Oxford eğitimli, düzgün konuşan siyasetçisi ülkedeki artan liberalleşmeden ve varlığını dahi inkar ettiği bir halkın yüzleştiği insani krizin yapıcı çözüm yolunda olduğundan söz ediyor olsa bile – itibar etmemesi gerektiğini belirtti.

– “Suu Çii'nin sorumlu tutulmasını istiyorum ”

Maung Zarni, “Suu Çii'nin, tüm etnik topluma karşı işlenen suçlarda, Myanmar askeri liderleriyle bilinçli yaptığı suç ortaklığından sorumlu tutulmasını istiyorum. ” ifadesini kullanarak Suu Çii'nin suçunun artık yalnızca sessiz kalmak ve hükümetinin sorumluluğunu yerine getirememek olmadığını ifade etti.

Zarni, bu ay yayımlanan diğer bir yazısında, “BM kuruluşları, 1978'den bu yana süren zulümler yüzünden topraklarını terk eden Arakanlı Müslümanların geri dönüş süreçlerine dahil oldu ancak geri dönüşlerde gönüllülük ilkesine uymadı. Arakanlı Müslümanlar bu nedenle de ülkelerine geri dönüşe cesaret edemiyor. ” ifadelerini kullanmıştı.

BM Mülteciler Yüksek Komiserliği (BMMYK) ve BM Kalkınma Programı (UNDP) ile Myanmar hükümeti 6 Haziran'da bir protokol imzalamıştı.

Kendi topraklarında uğradıkları zulüm nedeniyle komşu ülke Bangladeş'e sığınmak zorunda kalan Arakanlı Müslümanların geri dönüşü için Myanmar hükümeti ile BM arasında imzalanan protokol, Arakanlı insan hakları örgütlerini endişelendiriyor.

Arakanlı Müslümanların haklarını savunmak için kurulan Özgür Rohingya Koalisyonundan (Free Rohingya Coalition) yapılan açıklamada, BM'nin, Arakanlı Müslümanların geri dönüşü sürecinde yer almasından memnuniyet duyulduğu ancak protokolle alakalı bazı endişelerin de olduğu kaydedilmişti. Bu endişelerden ilkinin, protokolün detaylarının kamuoyunun dikkatine sunulmaması ve gizli tutulması olduğuna işaret edilen açıklamada ayrıca protokolün istişare sürecine Arakanlı Müslümanların dahil edilmediği vurgulanmıştı.

– Arakanlı Müslümanlara etnik temizlik

BM'ye göre, 25 Ağustos 2017'den sonra Arakan'dan kaçmak zorunda kalarak Bangladeş'e sığınanların sayısı 700 bini aştı. Uluslararası insan hakları kuruluşları, yayınladıkları uydu görüntüleriyle yüzlerce köyün yok edildiğini kanıtladı.

Arakanlıların topraklarına dönüşü için Myanmar ve Bangladeş hükümetleri arasında imzalanan anlaşma, yerinden edilenlerin durumlarını belgelendirmeleri mümkün olmadığı için uygulamada işlevsiz kalıyor.

BM ve uluslararası insan hakları örgütleri, Arakanlı Müslümanlara yönelik şiddeti “etnik temizlik ” ya da “soykırım ” olarak adlandırıyor.

Uluslararası medya ve kuruluşların Arakan eyaletine girişini ciddi oranda kısıtlayan Myanmar hükümeti, bugüne kadar Arakanlı Müslümanların geri dönüşlerine ilişkin verdiği sözleri de yerine getirmedi.

Bangladeş'e sığınan Arakanlı Müslümanlar ve insan hakları örgütleri, gerekli güvenli ortam sağlanmadan bu kişilerin Myanmar'a dönmelerinin yeni bir etnik temizlik kampanyasına yol açacağı endişesini taşıyor.


Expert calls on UN to stop ‘promoting Myanmar’s lies’

ANKARA (AA) – The United Nations should “stop promoting Myanmar lies,” an international expert wrote in an analytical piece for Anadolu Agency.

Maung Zarni, coordinator for strategic affairs at the Free Rohingya Coalition, wrote: “In the face of Myanmar’s ongoing international crimes against Rohingyas as a people, inside Myanmar and in the refugee camps in Bangladesh — all under Suu Kyi’s watch, and with her complicity — UN needs to stop promoting Myanmar’s lies — such as bypassing the calls for ICC-led accountability in order to support its ‘fragile democratic transition’.”

“The UN must not allow Suu Kyi to form yet another whitewash ‘inquiry commission’ within Myanmar’s fundamentally dysfunctional criminal justice system equipped with neither conceptual tools for atrocity crimes nor judicial independence.

“No political regime, civilian or military, that commissions international crimes against its own national minorities should be given the benefit of the doubt when its smooth-talking Oxford-educated politician says it is on the path towards incremental liberalization and constructive resolution of the crisis confronting a people whose existence she herself denies,” he added.

– ‘Aung San Suu Kyi held accountable’

“Today, I want Aung San Suu Kyi held accountable for her wilful collusion with Myanmar military leaders in the latter’s crimes against the entire ethnic community,” Zarni added.

“Suu Kyi’s crimes are no longer her studied silence or failure to extend her government’s primary responsibility to extend the benefit of ‘peace and security’ to the Rohingya people,” he wrote.

Earlier this month, Zarni wrote in another analytical piece that Rohingya survivors of the Myanmar genocide are demanding a UN security force to guarantee their safe return to their homelands, terming the new agreement signed between Myanmar and the UN as inadequate.

On June 6, the Myanmar government signed an agreement with the UN Development Programme (UNDP) and the UN Refugee Agency (UNHCR), allowing them to get involved in the much-delayed repatriation process.

Since Aug. 25, 2017, more than 750,000 refugees, mostly children, and women, have fled Myanmar and crossed into Bangladesh after Myanmar forces launched a crackdown on the minority Muslim community, according to Amnesty International.

At least 9,400 Rohingya were killed in Rakhine from Aug. 25 to Sept. 24 last year, according to Doctors Without Borders.

In a report published recently, the humanitarian group said the deaths of 71.7 percent or 6,700 Rohingya were caused by violence. They include 730 children below the age of 5.

The Rohingya, described by the UN as the world's most persecuted people, have faced heightened fears of attack since dozens were killed in communal violence in 2012.

The UN documented mass gang rapes, killings — including of infants and young children — brutal beatings, and disappearances committed by security personnel. In a report, UN investigators said such violations may have constituted crimes against humanity.


Analysts sceptical of Security Council visit to Myanmar

By Ayhan Simsek

BERLIN (AA) – The visit of UN Security Council envoys to Myanmar has been cautiously welcomed by Rohingya advocates who called for stronger pressure on Myanmar authorities to put an end to genocidal policies against the Muslim minority.

Abdul Malik Mujahid, chairman of Burma Task Force USA, said the visit by the Security Council delegation has been an extraordinary step.

“I hope they also secure the permission from Aung Sang Suu Kyi's government to allow the UN investigation team to go there,” Mujahid told Anadolu Agency, adding that Myanmar authorities had so far blocked independent investigations into mass killings in Rakhine state.

Since Aug. 25, 2017, some 750,000 Rohignya, mostly children and women, fled Myanmar when Myanmar forces launched a crackdown on the minority Muslim community, according to the Amnesty International.

At least 9,000 Rohingya were killed in Rakhine state from Aug. 25 to Sept. 24, according to Doctors Without Borders.

Mujahid, a prominent author and rights advocate for the Rohingya, called on Security Council members to take a strong stance against the violence and atrocities by Myanmar security forces.

“The UN Security Council is about passing resolutions, I am still looking for them to pass a resolution [stating] that it is a genocide,” he added.

– Criminal silence

Mujahid also demanded that those responsible for crimes in Rakhine state should be tried at an international criminal court.

The Security Council envoys met with Myanmar’s de facto leader Aung San Suu Kyi and military chief Min Aung Hlaing on Monday, and later traveled to Rakhine State, months after a brutal crackdown by Myanmar’s security forces.

Mujahid condemned Myanmar's leader and Nobel laureate Suu Kyi for remaining silent to her country's treatment of Rohingya.

“People are living in [a] false dream [by] considering Burma has two governments: one is military, one is civilian,” he said.

“Well if she doesn’t have any power, she should resign. But if she has power, and I believe she does, she can speak that this is a genocide, and 'I will not allow it to happen'

“Instead of that saying that, she says: 'I am a politician, not a human rights activist'. We are not looking for a human rights activist, we are looking for her to be a human being.”

Myanmar human rights activist Dr. Maung Zarni, was also sceptical of the UN Security Council’s recent initiative.

“The reason I do not feel hopeful about the UN Security Council’s involvement at this point is that they are sticking with the false notion that this is a conflict, and that will take a long time to resolve,” he told Anadolu Agency.

– Genocide

Zarni argued that the Myanmar military was carrying out a “pre-emptive genocide” campaign against the Rohingya Muslims, out of a fear that they can be used by neighbouring Bangladesh to take land from Myanmar.

“The genocides are not conflicts. Genocides are a one-sided attempt to eradicate a community, ethnic and religious community in the case of Rohingya, by the dominant political state, that is racist,” he said.

He said UN Security Council member states had to exert pressure on the Myanmar regime, by adopting a resolution, clearly demanding an end to the killings and persecution of Rohingya.

“As long as UN Security Council does not call this crime by its name, which is genocide, they will continue to dodge the real question,” he said.

Pointing out to the failure of Security Council members in the last seven months to agree on a resolution on Myanmar, Zarni said, he was not very optimistic.

“In the case of Burma [Myanmar] and the Rohingya, UN Security Council has failed to issue even a single statement, that is why I don’t feel hopeful about the Security Council at all,” he said.

The Rohingya, described by the UN as the world's most persecuted people, have faced heightened fears of attack since dozens were killed in communal violence in 2012.

The UN has documented mass gang rapes, killings — including of infants and young children — brutal beatings, and disappearances committed by security personnel. In a report, UN investigators said such violations may have constituted crimes against humanity.

Alaturka Gazetesi

Myanmar hükümeti Londra’da protesto edildi

LONDRA (AA) – Myanmar ordusunun ve hükümetinin Arakanlı Müslümanlara (Rohingya) yönelik katliamları İngiltere’nin başkenti Londra’da protesto edildi.

İngiltere’de yaşayan Arakanlı Müslümanları temsil eden sivil toplum örgütleri, İngiltere Başbakanlık ofisinin bulunduğu Downing Street önünde Myanmar hükümetini protesto gösterisi düzenledi.

Yaklaşık 200 kişinin katıldığı gösteride “Rohingya’daki soykırımı durdurun”, “Arakan ordusunu eğitmekten vazgeçin” şeklinde sloganlar atan göstericiler, “Birleşmiş Milletlerin Tahkikat Komisyonu kurmasını talep ediyoruz”, “Rohingya’daki katliamını durdurun”, “Rohingyaları devletsiz bırakmayın”, “İngiltere! İnkar etme, kına” yazılı döviz ve pankartlar taşıdı.

Gösteride yer alan Arakan Rohingya Ulusal Örgütü (ARNO) Başkanı Nurul İslam, AA muhabirine yaptığı açıklamada, İngiltere Başbakanlığı önünde düzenledikleri gösterinin amacının Myanmar hükümetine duydukları öfkeyi dile getirmek olduğunu söyledi.

“Myanmar hükümetinin halkımıza yaptıklarına öfkeliyiz ve İngiliz hükümetinin dikkatini buna çekmek istiyoruz.” ifadesini kullanan İslam, “Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi, güçlü ülkeler ve İngiliz hükümeti şimdi müdahale etmeli. Arakan içinde güvenli bir bölgenin oluşturulması önem arz ediyor. İnsani müdahaleye ihtiyaç var.” diye konuştu.

“Ne Bangladeş’te ne de başka bir yerde sığınmacı ve dilenci olarak yaşamak istiyoruz. Kendi toprağımızda yaşamak ve ölmek istiyoruz.” diyen İslam, Arakan’dan kaçmaya mecbur bırakılan Müslümanların, kaçış yollarında bile güvende olmadıklarını vurguladı.

Arakan’da olup bitenlerle ilgili kesin bilgilere ulaşmanın da imkansız olduğunu belirten İslam, “Arakan dışarıdan erişime kapatılmış durumda. Ne medya, ne de insani yardım kuruluşları sokuluyor.” dedi.

Türk hükümetinin ve halkının bölgeye gösterdiği ilginin kendilerini cesaretlendirdiğini ifade eden İslam, “Arakan Müslümanlarına ilk el uzatan Türk hükümeti, Türk cumhurbaşkanı ve Türk halkı oldu.” diye konuştu.

– “Arakan’a BM Barış Gücü talep ediyoruz”

İngiltere Burma Rohingya Örgütü Başkanı Tun Khin de Arakan’da son 14 gündür yaşananlar karşısında İngiliz hükümetinden bekledikleri desteği göremediklerini söyledi.

“İngiliz hükümetinden Myanmar ordusuna verdiği eğitime son vermesini talep ediyoruz.” ifadesini kullanan Khin, “Myanmar’da 1 milyon 300 bin insan soykırımla karşı karşıya. Bu insanların koruyucusu yok, güvenlikleri sağlanmıyor. Acilen BM müdahalesine ihtiyaç var. Arakan’a BM Barış Gücü gönderilmesini talep ediyoruz.” diye konuştu.

Myanmar hükümetinin soykırımı gizlemek için dünya kamuoyunu “yalan haber” iddialarıyla oyaladığını anlatan Khin, “Derhal uluslararası bir müdahale gerekiyor. 14 gündür 30 bin Rohingya dağlarda mahsur durumda. Barınacak yerleri, gıdaları, ilaçları yok. Her gün çocuklar ölüyor.” dedi.

Türkiye’nin Arakan Müslümanlarıyla dayanışmasını takdir ettiklerini anlatan Khin, “Meseleyi uluslararası düzeyde gündeme taşıdığı için Cumhurbaşkanı Erdoğan’a teşekkür ediyoruz. Umuyorum ki Türk hükümeti başka ülkeleri de ortak eylem için harekete geçirecektir. Zaman tükeniyor. Çocuklar, kadınlar, yaşlılar her gün ölüyor.” şeklinde konuştu.

– “Tek umudumuz Türkiye”

1992 yılında ailesiyle Myanmar’ı terk edip İngiltere’ye geldiğini anlatan Arakanlı mülteci Muhammed Nuri de bölgede son haftalarda yaşanan olayların, Arakanlı Müslümanların yok edilmek istendiğini gösterdiğini söyledi.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın eşi Emine Erdoğan ile Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu’nun beraberlerindeki heyetle Bangladeş’teki sığınmacı kamplarına gerçekleştirdikleri ziyaretten duyduğu memnuniyeti dile getiren Nuri, “Bangladeş’teki kamplara gidip bu insani kriz sonucu oluşan felakete maruz kalan azınlıkları destekleyen ve onlara insanlık gösteren Türklerle, Cumhurbaşkanı Erdoğan’la ve eşiyle gerçekten gurur duyuyoruz.” dedi.

Bangladeşli kadın eylemci Shimul Sultana gösteriye katılma nedenini, “Yıllardır süren soykırıma karşın hiç kimsenin Arakanlı Müslümanların yanında yer almaması” olarak açıkladı.

Son haftalarda yaşanan olayların etnik temizliğin son raddesi olduğunu belirten Sultana, “Köyleri yakıyorlar. Kadınlara tecavüz ediliyor. Çocuklar diri diri yakılıyor, parçalara ayrılıyor. Fotoğraflara bakınca nasıl insanlık dışı bir olayın yaşandığını görüyorsunuz. Ancak kimse bunun farkında değil. İnsanlar Myanmar’ın ne kadar güzel bir yer olduğundan bahsedebiliyor veya Myanmar hükümetine destek verebiliyor. İnsanlara gerçeğin, masum insanların nasıl kurban haline geldiğinin gösterilmesi gerekiyor.” diye konuştu.

“Müslüman ülkelerin utanması gerek. Myanmar gibi küçük bir ülkenin hükümetiyle bile mücadele edemiyorlar.” ifadesini kullanan Sultana, “Türk hükümetine minnettarız. Tek umudumuz olarak onlar kaldı. Myanmar hükümetinin karşısına dikilen, sesini yükselten bir onlar var. Diğer bütün ülkelerin de ayağa kalkması ve Myanmar hükümetini durdurması gerekiyor.” görüşünü dile getirdi.

– Myanmarlı Budist’ten Müslümanlara destek

Gösteriye destek veren Myanmarlı Budist akademisyen Maung Zarni de Arakan hakkındaki gerçeğin duyurulmasına katkıda bulunmak istediğini söyledi.

“Benim ülkem onları reddediyor ve 40 yıldır soykırıma tabi tutuyor.” diyen Zarni, “Buraya dünyaya Arakanlı Müslümanların terörist olmadığını, bizim kendi insanlarımız olduklarını, Myanmar ordusunun ise Müslüman karşıtı ırkçı bir politikayı benimsediğini anlatmak için geldim.” şeklinde konuştu.

Myanmar ordusunun Arakanlı Müslümanların Bangladeş’in hemen yanında, kendi tarihi coğrafyasında yaşamasını istemediğini anlatan Zarni, “Ordu bütün Arakanlı Müslümanları imha etmek peşinde. Yüzyıllardır yaşadıkları topraklardan onları silmek istiyor.” dedi.

İngiltere’yi de eleştiren Zarni, Myanmar ordusuna verdiği askeri eğitim dolayısıyla bu ülkenin elinin de “kana bulaştığını” ifade etti.

“Türkiye, Malezya ve İran gibi genel olarak insan haklarını ihlal ettiği söylenen ülkeler dışında uluslararası toplum Arakan’daki soykırıma sessiz kalıyor.” ifadesini kullanan Zarni, “Ama bu ülkeler Batılı hükümetlerin hissetmediği derin kaygıyı hissediyor. BMGK’nın 5 üyesinin hiçbiri Arakan davasına sahip çıkmış değil. Türkiye dışında neredeyse her ülke yaşanan soykırımla alay ediyor.” görüşünü dile getirdi.